Matzorrianori kendute

Santoralagaz abadiek be ez direz akordauko sarri, baie udie hasitte han gabiz gu lehengo moduko kalendaridxoak topaten, santue zein dan, plaza baten edo bestien ifiniko gaittuez, ta holan emongo dogu uda guztidxe. Ta uden ixeten be hasten gara eszenaridxook, urteko ganerako egunetan burdinek, toldoak, untzeak, sokak ta iguel plano bat ixeten gara gehidxen-gehidxenik.

Udako santuakaz barriz, bizitzie hasten da guretzat. Bizitze kontenplatiboa. Plaza baten erdidxen inkaute, gure ganera igoten direz hainbet danan atentzinoa ekarri guren. Batzuetan guri aittuten parauko direz, ta bestietan kasu gitxi egingo dotzie, baie hor gagoz gu beti danari begire, kontenplaten. Ta ikusiko doguz batzuk pregoiek noz akabauko. Ta ikusiko doguz beste batzuek gure ganekoagaz enamoraute. Ta aurrean zer ikusko daben jakin barik sillie hartuten daben aguretxue be bai. Ta atzera ta aurrera pasaten direz asko, lar batzuetan, honantza aittu barik.

Jantzan parauko jakuz beste asko ondoan, batzuk segidan kansauko direz, beste batzuk orduek ta orduek hor. Bizitze laburre gurie, baie hainbeste bizimodu kontenplata plazako eleixiek baino urte gehiago dekoguzela pentsau lei.