Mahats Orriak planeta

Santutxun antenekin zer saltsa dabilen aspaldi eduki dugu albiste. Mediaberriko Mikelek adibidez horren informazioa zabaldu digu blogean.

Mugikorren antenen kontra mogimendua dabil han eta hemen zabaltzen, erreibindikazioak sarean ere eduki du isla. Santutxuko kaltetuek bloga zabaldu dute hain zuzen ere:

• SANTUTXU SIN ANTENAS

Eta blogean euren mobilizazioen eta antenen instalazioaren berri ez ezik albiste gehiago ere ematen dituzte. Azkenengo baten wi-fi sareen arriskuez ohartarazi gaituzte:

• REDES WIFI ¿SUPONEN UN DAÑO PARA LA SALUD?

Han diotenez, Kanadan hasi dira wi-fi sareen kalteez arduratzen. Ez da kaltegarriak direnik frogatu, baina kontrakorik ere ez. Hau ere ez litzateke kontu samurra izango. Etxeko ordenagailutik dozena erdi sare detektatzen ditut.

Technorati Tags: antenak, santutxu, wi-fi

Bi hilabetetxo daroagu hemen blogeatzen, blogari gutxi baina finak batu zaizkigu komunitatera, eta urte berriak harrapatuko gaituela komunitatearen izenean zorionak (merezi dituzue eta) eta urte berri on komunitateko blogari, blogzale eta irakurle guztiei.

Barreak askatuko gaitu. Alemania eta Greziako filosofoen arteko futbol-partida ikustea ez dator gaizki gaur.

Olentzero bera be negozio alternatiboen munduan  ei dabil. Maider, Pello eta hiruroi ez deusku furgoneta superguaia ekarri, are okerragoa da: Gitxienez datozen 10 urteetako oparia karabana superguaia izan da berea. Esker aunitz, Olen!
 

Hametik aurrera harat-honat ibiliko gara eta akaso Peter, Piter, Pieter, Piotr, Pietro, Petros, Pedro, Petrus, Peru, Pello, Piero, Pier edo Pierre izena deukien beste hankabiko batzuk topatuko ditugu.

Badakizu, Pello: Orain zu zara nire aberria, mmmm, mmmmm.

Urde zerri on a tothom!

Astero, asteazkenetan oker ez banago, informatika eta teknologiari buruzko artikulu interesgarriak publikatzen ari dira Berrian, besteak beste, Elhuyar fundazioaren esku. Gutxitan irakurri daitezke halakoak euskarazko prentsan (idatzizkoan behintzat) eta horregatik bururatu zitzaidan post bakar batean biltzea azkenaldian publikatutakoak. Baten bat ahaztu izan badut, editatuko dut mezua.

Lehenengoa, artikulu sorta bat da eta ez du aurkezpen gehiagorik behar:
-Beharrezko softwarea doan (I): oinarrizko tresnak
-Beharrezko softwarea doan (II): multimedia eta beste
-Beharrezko softwarea doan (III): segurtasuna

Linux sistemei buruzko batzuk:
-Linux zergatik ez?
-Linux erabiltzeko oinarrizko kontzeptu batzuk

Office eta enparauak ahazteko aukera:
-Bulegotika aplikazioak sarean

RSS irakurleei buruzkoa:
-Informazio guztia zentralizatua

Irudi eta argazkiak kudeatzeko programei buruz:
-Picasa: argazki-artxibo bat baino zerbait gehiago

Bideo kontsola berriei buruzkoa:
-Hemen da bideo-kontsolen hirugarren belaunaldia

Gure auzoen inguruan sarean zer dabilen PPren webgunean albiste hau topatu dut:

Basagoiti denuncia que la escalera mecánica de Santutxu ha parado por fallos técnicos 81 veces en dos años y medio

Basagoiti eta beraren laguntxuak denari bueltak topatzen zelan ibiltzen diren jakinda, halako errezelotxoarekin irakurtzen dira gauzak, baina oraingo honetan ez nuke esango egia ez denik.

Ez dut Karmeloko eskaileretatik askotan igotzen, baina azkenotan beti aurkitu ditut geldirik. Ez hainbeste, baina Prim-eko igogailuan ere sarri topatzen da igogailuetako bat "out". Umeak olgetan ibiltzen direla diote batzuetan, baina zalantza daukat umeak hain abilak (edo barbaroak) ote diren.

Zer pentsatu beraz? Mekanismo hauek inauguratzeko orduan elegante-eleganteak dira, baina eutsi behar diotenari ondo eusteko moduan ote daude? Ez dakit ba.

Tira ba, mekanismo hauek guztiek, eta euren erregeak gehien bat (metroa jakina) ondorio bitxia ekarri dute bestela ere, Iturribide desertizatu egin da. Eta ez dakit Santutxuko jendea ere ez ote den alfertu. Lehenago ohikoa izaten zen Zazpi Kaletara edo Bilbora oinez jaitsi eta buelta ere oinez egitea. Iturribiden gora eta behera jendea ibiltzen zen beti, kale bizia zen. Gaur egun, berriz, Iturribideko goiko aldea nahikotxo trankil topatzen da. Santutxutarrak azpitik pasatzen dira.

Orain erosoago gabiltza, dudarik ez, baina horrelako mekanizatuak ezinbestekoak egin ote zaizkigu?

Horrela bada, zergatik ez dira gauez ibiltzen? Gehien estimatzen diren sasoian hain zuzen ere.

Eguneraketa:
Albistea atzo PPren webgunean agertu zen: 81 aberia, gaur El Correon agertu da albiste bera, 78 aberia. PPkoen arabera %15 ekintza bandalikoen ondorioz, El Correon Udalaren datuak aipatuta, %75 arrazoi horregatik. Jostailurako behintzat balio izan duela dirudi.

Technorati Tags: santutxu, iturribide, garraioa, igogailuak, eskailerak,
geo:tool=blockrocker.com, geotagged, geo:lat=43.254181, geo:lon=-2.914759

Karrajuak egiteko aukeren bila orain arte zerbitzu bakar baten karraju osoena egiteko modua ematen diguna aurkitu dut: Netcipia. Zerbitzu berria da eta oraindino igartzen da garapenean dagoela. Wikiblog modura definitu daiteke. Honako aukerak ematen ditu:

• Wiki zerbitzu askoren modura espazioak edo wikiguneak sortzeko aukera ematen du. Hemen gure proba.
• Wikiekin batera espazio bakoitzean bloga sortzeko aukera ere ematen du. Karraju horretako bloga adibidez.
• Gune baten barruan atal desberdinak osatu daitezke wiki desberdinekin edo blogaren kategoriekin.
• Norberarena izan daiteke, publikoa, pribatua edo kolaboratiboa.
• RSSak, argazki bildumak eta hainbat funtzionalitate berezi ematen ditu

Esan dugun legez, garapenean dago oraindino eta hobetzeko gauzak dauzka: blogaren editorea, itxura,... Bestalde, gauza batzuk editatzeko maila aurreratutxua eskatzen du. Edozelan ere, oso aukera interesgarria norberararen, lan-taldearen edo ikas-taldearen guneak antolatzeko.
Aurreko baten ere esan genuen, euskaraz honelako zerbitzuren bat estimatuko genuke askok.

Technorati Tags: netcipia, wiki, blog, wikiblog, karrajua

Lengoaiaren bidez "segundurik bako bat-a" adierazteko daukagun ezintasunak balizko absolutu horren "ezerezaren" neurria ematen digu. Meditazioaren "esparruan", ordea, adierazterik behar ez duen testigu-objetuak bat egiten du-dute. 

0607 ikasturte honetan Mahatserriko Berbalagunan dabiltzan taldearen mapa egiten hasi gara Tagzaniaren laguntzarekin.
Hemen behean daukazue, ea talde guztiak berton dauden:

berbalaguna tagged map by user - Tagzania

Web2.0 honen oinarrietako bat erabiltzaileek eurek euren kabuz sortzen duten ezagutza eta komunikazio-jarioa ei da. Komunikazioaren demokratizazioaz hasi da berbetan. Edonork blog baten bidez esate baterako informazioa-hausnkarketa-publizitatea-literatura-.. zabaldu dezake kosto handi barik, horretan ematen duen denbora besterik ez sarritan.

Gabonetako txikiteo horietako baten Santutxuko taberna baten ikusi nuen lehengoan 2.0 horren bertsio ez-telematikoa.

Horman A3 tamainako lau fotokopia, eskuz idatzitako testu batenak. Hurreratu eta preso batek lagunei bidali zien gutuna, aitaren hileta eta kartzelatik harako joan-etorria kontatzen duena. Osorik irakurri dut, tabernako zaratari eta txikiteoko lagunei kasu egin barik, adi,.. ez dit espero ez dudan ezer kontatu, ez (jada ez nau ezerk harritzen, jada...) baina kontatzeko era honek kartel eta pankarta handietako sloganak baino inpaktanteago iruditu zait. Kanpaina egiteko modu berria? Pentsatu dut.

Barran tabernariarekin, aspaldiko ezaguna, berbetan nagoela, berak esan dit, bere ideia izan da. Presoa laguna dauka, eta kontatzen duena berak ere parte baten ikusi zuela, haserrearen haserreaz eta zerbait egin behar zuelakoan, jo ta fotokopiak egin eta tabernako horman eskegi. Hemen ibiltzen den asko betiko kanpainek ez dituzte "ikutzen", hau, berriz, askok irakurri dute goitik behera, lau folioak. Eta pentsatzen behintzat jartzen dira. Neure partetxoa egin dut behintzat.

Bai ba, lagun presoaren berbak tabernako bezeroei ipini dizkie aurrean, zuzenean, kartel landua egin barik, diseinu grafiko eta inprenta barik, blog eta webgune barik. Eskuizkribua eta lau fotokopia. Medio gutxirekin mezu zuzena. Baina lagunaren mezu gordina eta benetakoa ezerk baino hobeto islatu du tonerrak.

Barraren ostean, atzeko horman beste kartel bat. "Bazeneki zein pozgarria den zuri eskuaraz aditzea". Barratik ezin dut sinatzailearen izena irakurri. Beste euskara-talde bat sortu da hemen? Pentsatu dut neure artean. Tabernariari galdetu. -Eta hori nork ipini du ba? -Bezero batek- erantzun dit. -Nafarroako herri baten ikusi, bat eskatu, fotokopiak egin eta ibiltzen den tabernetan ipintzeko eskatu digu. Ondo dago, gainera zer esan nahi duen azaldu digu idatziz.

Kartel, iragarki eta pankarta handietan sloganak botatzearekin batera, esangura daukaten mezu hauek hala zabalduko balira gehiago. Bipuntuzero hori ez dago blogolandian eta wikilandian bakarrik antza.

Technorati Tags: web2.0, publizitatea, presoak, euskara

Gogoan izango duzue, hemen hausnartu nuelako, Euskaltel konpainia gero eta gehiago maite dudala. Oraindik ere Orange frantziarrarrekin lehia bizian dabilela, bezero gehienak (arretaz irekurri behar dira komunikatuak, prentsa eta Interneteko foroak zer edo zer ulertzeko) galduta dabiltza eta oraindik ere ez dakite zer demontre egin behar duten konpainiarekin jarraitu edota Orange lehiakidearen bezero bihurtzeko. Bitartean, urtea amaitu aurretik aspaldi egin duten bezala, urtarrilean kobratuko dizkiguten salneurri finkoen (hileroko kuota alegia) berri eman dute abenduko fakturan. Benetan ez naizela harritu kuota hori berriz ere garestitu dutela ikusita, oraingoan, eskerrak esan beharko dugu, euro erdi besterik ez (euro oso bat izan zen iazkoan). Dagoeneko, 15,50 euro + %16 (BEZa) ordaindu behar dugu, Telefonican 13,43 + %16 ordaintzen dutela eta, dakidala, 2007an %2 baino ez dute garestituko. Gainontzeko konpainen artean ere, ez dago Euskaltelek baino prezio garestiagorik duenik.

Publizitateaz hitz egin behar nuen hasiera batean. Ikusiko zenuten Euskal Herriko lagun ezagunak gonbidatu dituztela Euskaltelen iragarki berriak egiteko. Besteak beste, Mikel Erentxun, Julio Ibarra (mahatserritarra) edota Karlos Arguiñano agertzen dira sakelekoei eta konpainiari buruz hitz egiten. Badakigu, jakina, publizitatea dela eta horietariko bakoitzak kobratu egin duela iragarkietan agertu izanaren truke. Hala ere, barregarria da jakitea Karlos Arguiñanok ez duela Euskaltelen telefonorik erabiltzen, edo, behintzat, bere izenarekin edota bere hiru enpresen izenarekin ez duela kontraturik Ardanzaren konpainiarekin. Horixe dio Bandahancha webguneko Euskalteleko eztabaidaguneetan Eltoponaranjo ezizeneko erabiltzaileak. Hauxe da aditzera eman duena. Aspalditik Zamudioko enpresak eman behar zituen pausuen berri eman izan du Eltoponaranjo delakoak, antza denez, Euskalteleko langilea delako. Horrekin esan nahi dut nahiko fidagarria dela albistea. Tira, bitxikeri txikitxoa besterik ez da, baina, aldi berean, adierazgarria.

Gaurkoan, afari goxoa Bazen Garaian. Aurten horrelakoetara jotzen ari gara (afari-meriendak, afariak,...), berbalagun gastronomikoa.
Hainbat elkarrizketaren artean eta Leonor panpina hizpide hartuta, azkenaldi hontan denon ahotan dabilen argazkia atera da. Oraindik ere ikusi ez duenontzat, horra argazkia Sustatutik hartuta.

Eta horren ondoren, lotura batzuk, jendearen irudimena zenbatekoa izan daitekeen ikusteko:

1. Lehenengoa
2. Bigarrena
3. Hirugarrena

Hemen daukazue hurrengoaren iragarkia:

Joxemari Iturralde: Hyde Park-eko hizlaria

Urtarrilaren 31 arrastiko 20:00etan Txurdinagako AEK euskaltegian (Arbidea 21)

Joxemari Iturraldek (Tolosa, 1951) ez du aurkezpenik behar, are gutxiago Bilbon. Ibilbide luzea ibilita daukan arren oraingoan Hyde Park-eko hizlaria (Pamiela) azken liburuaz berba egitera etorriko zaigu 2007ko lehenengo saioan. Liburua zertan den jakiteko onena da Pamiela argitaletxeak ateratako oharra irakurtzea; horra hor, beraz:

“Nork gogoratzen ditu bizitza oso batean edozein pertsonak egindako gauza guztiak? Inork ez. Pertsona hori betiko joaten denean, nork izango du gogoan bere bizitzaren berri? Inork ez. Dena ahaztu egiten da denborak aurrera egin ahala. Nobela honetan, Leo protagonistak (adin batera heldu den euskaldun erbesteratua) bere bizitzaren berri emateko erabakia hartu du eta horrela, Londreseko Hyde Park-en bere historia hasiko zaie kontatzen igandero, maleta baten gainera igota, inguratzen zaizkion entzule guztiei. Ez da heroi bat izan, baina bizimodu bitxia izan du eta istorio ugari ditu ezagutzera emateko (...).”

Betiko moduan Julen Gabiriak moderatuko du solasaldia.

Geografia ezkutuak, inongo mapetan agertutakoak, ziberespazioaren kale kantoi hitsetan irudikatu ditzakegunak. Blogarien espazioa, esaterako, ezkutuenetarikoa dugu. Peruko blog batean sartu eta Limako  Magdalena auzoan ibili zaitezke gora eta behera; bertako harrizko kale ezkutuetan paseatu eta Prochazka idazle perutarraren lagun egin.

Liburu-denda batean sartu da Prochazka. Liburu-dendetan ezkutuka sartzen den horietakoa da. Esan bezala,  EL Virrey -en sartu zara haren pausuei jarraiki. "Y también el contacto con las personas. Vivo en una especie de distante Sydney del espiritu, que se Ilama Lima. Camino,un sabado por la noche de Magdalena a Chacarilla, pasando por todos los santuarios y centros culturales y cafés y literalmente no conozco a nadie, y nadie me saluda ni conoce mi cara. Me borré en paz, hace años. Entro al Virrey Ileno de clientes, compro un libro, dos libros, salgo del Virrey: nadie sabe quién soy. Me borré...", dio Prochazkak. Eta hitzok zure ordenagailuan irakurri bezain laster, geografia ezkutu horretan ezkutatu nahi duzu zure bizitza, berdin zaizu litekeena dela Prochazkaren irudimenak sortutakoa izatea.

Geografia ezkutuek pentsamendua zabaltzen du: larunbat gau batean murgildu zara dagoeneko, erietxeak eta kultur zentroak, kafetegiak eta inork ez ezagutzea, batez ere, ezkutuka ibiltzea ezagutzen ez dituzun. Zure bizitzako arazorik larrienetan murgilduta izan zaitezke: Irakeko guda, amodioaren desengainua, ordaindu ezineko hipoteka...

Hiri ezezagun batean etxean sentitzea, duzu helburu bakarra. Geografiak ziberespazioak, irudimenak edota errealitateak sortutakoak izan bost axola zuri Etxean eta ezkutatuta; libururen bat erosi, kafea eta ene burua lurpean ezkutatu zara.

Eskolan umiek iketza ekarten dabenari kantaten ta kartak eskribiduten ifini dauriez kostunbrie dan modure. Neuk be hareri ta eskatu ta ahal bada ekarrikotzugu negozidxoan ibilten direzen beste ekarrileroeri be (Hiru Erregiek ta Papanoel ta Aiuntamentue ta zaraman topaten ibilten dan lagunari) urte guztidxetan bialtzen dotziet kartie urte barrireko behar dotezenak ta guraritxun bet be ekarteko-edo. Ta honeik Bertonekoak Gabon Gaberako “kartie” eskatu dostielez, ba aprobetxauko dot ez karta barridxe eitteko, lehengo urtien eskatu nenduzenekaz zer pasau dan repasateko baino, ze eskatu, beti ibilten garez eskatuten, baina enpresa seridxo guztidxetan balantzeak be ein behar ixiten direz.

Orduen. Lehengo urtien eskatu nendun aber Bertonekoeri ekarten badotzie laguntxuren bat ze koittaduek hor ibilten direz bakar-bakarrik ta eurek dan-dana ezin daurie kontau. Ta ekarrileroak ez direz txarto portau, ez. Lehengo hilien txakur periodista fine ekarri zotzien, internen blogolandia bat montau dotzie, ta ganera esan dostie ondinokarren gauze gehidxao datozela bidien, telebisiñoa ta ladedios. Konpañia apur beterako daukie.

Ez nontzien halako gauza handirik eskatuten, konkretuek be ez, holan atxakidxe gitxidxao daukie ez ekarteko. Holan, eskatu nontzien horreik neska-mutikoak Santutxu partien kopla ta bertsotan dabiltzenari aurton poztasuntxun bet emoteko, ze ezpabere rimatan ibilteko gogoa joan egingo jakie ta. Hamen balantzie halan-holangoa, baten bat finalera bialdu, baie txapelik ez. Hori bai, Bertoneko portadan promesa handidxena. 10etik 7 eta Bertonekoeri eskerrak. Umorie galdu barik neska-mutilok!

Beste gauze bat eskatu gendune honeiri bilbainoeri zentzun apur bet etortie ta gurien gauzek botaten ez segidutie ixin zen. Hamen kaka! Bota iñoz baino gehidxao ta ganera katxondeoa, Salbeko zubidxe gorri ifiñi gure daurie... Mahatserridxe soloakaz beteta egon zanien baino zokil gehidxao dekoguz. Dana dala, ekarrileroak baten bat hamen dekogunegaz akordatie ta salbateko ahalegintxue egittea konsegidu daurie, gitxi de, baina zozer bada. Berbarako, hor Boluetan txoridxen habidxek jagoten ta erakusten dabiltzenak.

Biherleku fazile ez dotzegu ifini ekarrileroeri, ahalegine egin daurie dana dala.

Hamen auzunien tesoron bat topatie be eskatu geuntzen. Ta, han Sarrikueko punten gogoa ta entendimendue bestion antzera ez darabilenakaz badabiltzez batzuek hareikana hurreratu guren, lagunduten ta jagoten. Hamen esan gendun inkonprensiñoa zabaldu beharreko tesoroa dala, ta entenditen ez danerantza ahalegine eitten dabenak sarri entendimenduen munduen dabilenak egundo topauko ez deittuzen tesoroak topaten deittuz.

Hareik Sarrikuekoak edo, berbarako, hiru andra entzerrau direz aeropuerto baten, kaidxola baten, ez da derrepentien entendiduten, baie Evan kontuek hogoto entenditeko modue ixingo da seguruena. Edo 11 andra-gizon edadekoak entenditen ez dauriena esploraten parau direzenak, hareik be tesoron bat topauko daurie, sarri bizitze guztidxen bisten eukin dabenak barruntau be eitten ez dabena. Hareik baietz entendidu txakur periodistien misteridxoa!

Total, ekarrileroak ez doskuez ekarri gure genduen beste, baie pentsau dogun baino gehidxao bai. Iguel aurtengo kartie Bertonekoeri be bialdu biherko dotzegu, honeik eskatu barik be hainbet guraritxu ekarri doskuez ta. Santutxuko entrendadoriek be zeozer eskatuko loskidxe seguruena.

Tire ba, urte barrireko be lagunek, zentzune, tesoroak ta poztasune.... neuk be ondiñokarren dekot guraritxun bet gehidxao, baie hori kunplidu ezkeroan hametik urtebetera eingo dogu balantzie. Atzera aittutie be karta politte ixiten da ba!

Firmaute: Carrie Sue

Lagun batek tenplua deitzen dio Kafe Antzokiari. Atzo, Fundación Tony Manero taldeak "diskoteka da gure eleiza" aldarrikatu zuen. Antzokia dantzan jarri zuten, duela urte batzuk telebistako iragarki bati esker ezagutu genituenak.

Horra ezagun egin zituen abestiaren klip-a.

Duela hilabete gutxi Bide Ertzean taldeak  Non dira diskoan eginikoaren antzeko bidea jorratuta, Igorreko Arratia institutuko batxilergoko ikasleek disko bat kaleratu dute, duela 70 urte Arratiako Gudarien konpainiak eta garaiko herritarrek kantatzen zituzten kopla zahar eta bestelako kantak bilduta. Klasekide guztiek hartu dute parte diskoan, 11 musikan aritu badira ere. Arratiako Geure Berbategie proiektuko kideen egitasmoa izan da, aspalditik baitabiltza inguruko euskara aztertzen eta berba zaharrak biltzen, besteak beste, adinekoei elkarrizketak egiten. Gaur aurkeztuko dituzte, lehenengo aldiz zuzenean, diskorako grabatu dituzten 11 kantak, Igorreko Kultur Etxean, gaueko 21:00etan. Aste honetan izan nintzen haiekin, beraz, gehiago jakin nahi duenak, hemen Berrian idatzi nuena.

Honako irudi hau bidali dit Madrildik Pablo lagunak. Rhajastan-eko basamortuan ezagutu genuen elkar. Argazkiari darion argiak piztu egin nau...

P.D. Aurreratuta dabil Copyright-aren datari dagokionez.

Espainiako komunikabideek SGAE bezalako erakundeei askotan ematen diete hitza eta, diskoen kanona bezalako zergek kaltetutakoei, ordea, gutxitan egiten diete lekurik. Salbuespena gertatu da gaur El Paisen (ez pentsa ohiko irakurlea naizenik, azken mezuengatik ematen badu ere).

Fotoprix dendek grabatzeko diskoen kanonagatik 2003an baino 4 milioi disko gutxiago saltzen dituzte. Horrela diote, duela hiru urte 5 milioi ale saltzen zituztela eta, aurte, gehienez ere, 1,4 izango dira. Bilbon kate horretako denda bi daude, eta egia esan, inoiz ez diet halako diskorik erosi, kanona indarrean sartu aurretik ere. Baina tira, gaur egun harrigarria da halako saltokietan 25 dvd 25 eurotan saltzea, beste batzuetan (normalean Internet bidez, Portugal edo Andorrako dendetan erosten dituztelako), 25 aleko kutxa bera 10 eurotan topatzea.

Aspalditik pentsatu dut saltoki handietan (El Corte Ingles, FNAC, Media Markt eta abar) grabatzeko diskoak erosten dituztenek informatikaz ezer gutxi dakitelako izango dela. Tira, albisteak ez du gauza handirik azalerzten, baina gutxienez, ezagutzen ez nuen kopuru bat ematen du, SGAE bezalako erakundeek lortzen dutena asmatu ahal izateko.

Eladio berbalagunak Ekuadorreko abenturak kontatu dizkigu gaur euskaltegian. Bideo ta guzti. Sumendiak, batzuk amatatuta, besteak sutan, errautsa, altura eta mendi altuagoak,...

Ekuadorraren alde batean eta bestean ibilita. Ura norantz doa Iparraldean eta norantz Hegoaldean?

Ederto kontatu digu gaurkoan, ez dakigu Cotopatxi igotzeko baino ahalegin handiagoa izan den, baina gaurkoak merezi izan du. Aupa Eladio!

Atzoko azken esaldietako bat sarri entzun izan dut lehenago. Azken tabernan sartu ginen eta partidua bukatzen ari zen.
"Juanki, futbolzalea zara?" nik. "Ez, futbolzalea ez baina Athletic zalea bai".

Nik futbolzale eta Athletic zale izateari egun berdinean utzi nien, bietatik egun berdinean borratu nintzen. Baina Juanki moduko asko omen dago eta ez dakit... zerbait egongo da. Erlijio modu bat da? tradizioa?

Veleiako argazki gehiago. Kronika ederto baten egin dute Egizu-ko lagunek hemen, irakurri bada.

• Hemen daude Egizukoen argazkiak
• Hemen gureak
• Eta hona joaten bazarete denak ikusko dituzue.

Baten batek argazki gehiago atera baditu eta flickr-era igotzen baditu erabili "iruña-veleia" etiketa.
Gure partetik: autobusak eta autobuseroak, harriak, gidari fina, hotza, 5 metroko harresia, okela apuntapalan, txanotxoak, kaskoak, harri gehiago,...

Jatorrizko albistea ikusteko aukera izan dut dagoeneko, BBCn irakurri daiteke. "KishKish Lie Detector" programa gehigarriari esker, telefonoz ari garela gezurretan ari garen antzeman ahal izango du ordenadoreak, hizlariaren urduritasun maila aztertzeko gai izango baita.

Tira, gezur detektagailuen parekoa bada, ez dakit nik eraginkorra izan daitekeenik halako softwarea, izan ere, gezurraren kontzeptua digitalizatzea ez da gauza makala. Sasi gezurrak, gezur erdiak, eta ustezko gezurrak daude, beste milaka gazurren artean eta, horregatik, zaila deritzot helburua lortzeari.

BATM konpainiak diseinatu ei du programa, hasieratik Skype-ekin erabiltzeko. Hitz egin bitartean aztertzen ditu ahotsak, baina grabatutako elkarrizketetan ere antzeman ahal izango ditu gezurrak. Skype-i buruzko azalpenik behar duenak, VoIP (Voice over Internet Protocol) bidez telefonoz aritzeko programa da, MSN Messengerraren modukoa baina, lehenengoz, ordenadoretik telefono finko zein mugikorretara deitzeko aukera eman zuena, prezio merkeetan.

Nonbait irakurri dut igaro dugula dagoeneko postmodernismoaren garaia eta hipermodernismoan sartuta gaudela buru-belarri. Bilboko fnac (ez dut estekarik jarriko badaezpada) dendan izan naiz gaur. Lasai egon gaitezke; hipermodernismoaren negozioak ez du bazterrean utziko euskal kultura: esaterako, Zea Mays taldeak zuzeneko kontzertua eskaini zuen aste honetan, bezperan Kafe Antzokiko urteurrenean aritu ondoren. 

Alboko Corte Ingles "kutreak" egiten ez duen moduan, kulturaren arloko multinazional frantziarrak gorriz tindatutako euskaraz nabarmendu ditu erakustokietako oharrak (bozgorailuetatik jaurtitzen dituzten mezuak elebidunak dira) eta askoz be gustu hobeagoagoa erakusten du, apika. Artelanak ematen dituzten argazkiak nonnahi, i-pod-ak, Marvin  Gaye-ren edizio erakargarrienak... Halaber, euskal literaturari eskainitako liburu-apalategia atzerriko literaturaren ondoan kokatu dute.

Pare bat buelta eman ondoren pixkat zorabiatuta eta pasioan zebiltzan 'modeloetaz' neke eginda, aspaldiko lagun euskaltzale batekin egin dut topo denda barruan. Kafetegi hipermodernoan (jatorrizko bertsioan film italiar baten itzalpean) kafetxo bat hartu dugu, diseinuzko aulki gorri-moreen gainean. Kazetaritza aspaldi utzita duen lagun honek komentatu didanaren arabera, Radio Euskadiko Graffiti programak zuzenean eskaini omen zion irratsaio bat dendaren irekiera ekitaldiari. Berriro dakart blog honetara esparru publiko eta pribatuaren arteko eztabaida gogoangarria.

Kafe hipermodernoa barra hipermodernoagoan laga ostean, hain gustuko ditudan liburu apalategietatik egin dut osteratxo bat, liburudendaren sinpletasunak ez du harridurarako lekurik ixten.

Kalean, Urkixo zeharkatu ondoren, zoratuaren itxurak egiten zuen agure bat ikusi dut: Ibarretxe eta Arzallusen iruzurrak salatzen, bere golkorako, hipermodernismoaren zain. Aurrera jarraitu dut eta Corte Ingleseko (egile-eskubideak eskatu beharko dizkiet) Baltasarraren haurpegi desitxuratuak ispiluaren lana egin dit.  

P.D: Blogen batean, edo ez dakit non demontre, irakurri berri diot Xabier Gantzaraini gezurra dela iragana existitzen ez denik.

Ordiziako IKTeroak erreferentzia dira Euskal Herrian web2.0 eta hezkuntza alorretan. Gaurko post-ean irakasle batzuei emandako ikastaroaren aurkezpena jarri dute eskura. Mundu honetan murgiltzeko interesa daukanarentzat sartzeko ate ona:

Badakizue, ikasi eta zabaldu.

Tags: aurkezpena, web2.0, ikteroak, slideshare

Hasierrek kontsulta hau bidaldi digu:

Letra tipoa aukeratzerakoan arazoak ditut: era ezberdinetako heading-ak (titularrak) bakarrik agertzen zaizkit formatua aldatu nahi izanez gero; eta ezin dut letra tipo normalera bueltatu behin idatzi eta gero. Bestalde, nola sartzen dira estekak eta etiketak? Mila esker eta barkatu endredoak!!

Letra-tipoak ezin dira aldatu, hau da, letraren "iturria" finkoa da, erabiltzen den plantilan ezarrita dago eta ezin da aldatu. Blog-etan ez da dotore kontsideratzen jeneralean letra tipo desberdinak erabiltzea.
Editore grafikoak ematen duen aukera bakarra estiloa aldatzea da, hau da, titularrak, aipamenak (blockquote) edo kodea (code) eta halakoak.
Edozelan ere, arrazoia daukazu, ez du aukerarik ematen behin aldatuta lehengora bueltatzeko. Editorearen akatsa da eta saiatuko gara konpontzen.
Momentuz, horrelako arazoa topatzen baduzue, sakatu azpian jartzen duen "aurreratua" botoian eta editore gordinean sartu. "code", "h4" eta antzeko etiketak ezabatu eta testu normalera bueltatuko zara.
Bestalde, estekak sartzeko estekatu behar duzun testua aukeratu eta editore grafikoan irudi hau erakusten duen botoian sakatu eta zabaltzen den formularioan nahi duzuen helbidea sartu.
Etiketak sartu nahi badituzue, aukera bi dauzkazue:

1. Html apur bat kontrolatzen baduzue editore gordinera joan eta eskuz sartu. Blog berri honetna daukazue gida bat: http://www.blogak.com/programatzen
2. Editore grafiko potenteagoa erabili nahi baduzue, Firefox erabiltzen baduzue (gomendatuta), instalatu Xinha Here! estentsioa. Edozein testu editore "gordina"ren gainean sagua ipintzen duzuenean eskuineko botoia sakatu eta editore zabalduko dizue. Horrek etiketa gehiago ipintzeko aukera emango dizue.

Hirugarren aukera bat off-line editore bat erabiltzea izan daiteke. Testua berton idatzi eta gero blogeko editorera kopiatu. Ez da gomendatzen word erabiltzea, oso kode "zikina" ematen du eta alferrikako etiketez beteta, gainera arazoak eman ditzake html-ra itzultzeko.
Dena dela, blogetan ohitura dago tipografian ahalik eta etiketa gutxien ipintzeko. Kodea zenbat eta sinpleago hobeto.

Kanpoan nintzen atzo, igandea, eta kirol informazioaren berri eskuratu nahian (Errealak bigarren mailara abiatzeko urrats berria egiten zuen jakin nahian egia esateko) erabiltzen nuen ordenadorearen faboritoek Elpais.es webgunean sartzeko gonbitea eskaini zidan. Tira, sar gaitezen. Portadan, argazki bat, kiskalitako bilbobus agertzen zuena. Ostia! Pentsatu nuen, hondoan ageri den ikastetxea ezaguna zait, Luis Briñas (nire eskola izan zen eta). Hona hemen albistearen burua, loturarekin, testua inor irakurri nahi izanez gero: Encapuchados incendian un autobús de línea en el barrio bilbaíno de Santutxo

Onena titularra, ezta?. Benetan lehenengo pasadan poztu egin nintzela. El Pais-en SantuTXu idazten zutela ikusita, askotan CH-rekin egin baitute Espainiako konumikabideek. Baina pozaren ondoren, katxondeoa: Santutxo jarri digute... Tira, hurrengo batean akaso. Hori bai, Bilboko auzoa garela esatea ere... Gora Santutxuko Errepublika independentea!

Gehiago etorriko dira, baina oraingoz lehenengo lagina:

Blogosfera arakatzen blog berria topatu dut. Titulua, azpititulua eta helbidea utziko dizkizuet. Horrekin ia dena esanda:

Leyendo a Gabiria

El blog de una seguidora gallega del escritor vasco Julen Gabiria
http://www.lacoctelera.com/gabiria

Lehenengo mezua baino ez du idatzi: Cómo llegué a descubrir a Julen Gabiria
Aiputxu bat:

Poco a poco, iré profundizando en su obra e intentaré trasnmitiros lo que siento al leer esos pedazo de libros. También tiraré de webs para hablar sobre él (ya he dicho que no le conozco... aun!!), traduciré lo que dicen los críticos, y daré toda la información que me llegue.

Vigoko neska hori fan club-ean ez dago bakarrik, ez. Baten batek esan beharko dio.

Titularrean euskal telebista idaztekotan egon naiz, eta, tira, asmatuko duzue zergatik ez dudan azkenen horrela jarri... Ez dakit Mahatserriko gure blogosfera txiki honetan (gero eta handiagoa bada ere) horren berririk eman dugun. Baliteke, kontuan izanda Asapala tartean dagoela (dakidala behintzat). Aste honetatik proiektua diruz laguntzeko bonoak kaleratzen hasi dira, 5 eurotan, eta gehiego luzatu gabe, informazio gehiagorik behar duenak Ibaizabal Mendebalde Kultur elkartearen webgunera jotzea besterik ez dauka.

Blog honetan Asapala euskara elkarteak antolatzen duen irakurlearen tarterako irakurtzen ditugun liburuen ingurukoak idazten ditugun arren, oraingoan beste liburu bat izan nahi nuke hizpide, kuriosoa iruditu baitzait bertan aurkitutakoa.
Durangoko azokaren inguruko argitalpen uholdearen artean aurkitu dut Xabier Montoiak argitaratutako azken liburua: Euskal hiria sutan. Liburua irakurtzeari ekin aurretik azken orrialdeei erreparatu diet eta bitxikeri bat ikusi dut: Xabier Montoiak hainbat galdera utzi ditu idatzita bere liburua aztergai izango duten irakurleen tarteentzat.

Bizkaiko Bertsolari txapelketaren finala bihar izango da Euskaldunan. Bi urte pasa dira Bizkaiko azken txapelketatik (urtebete Euskal Herrikotik) eta ia ustegabean harrapatu gaitu aurtengoak. Nobedadea: azken urteetako kiniela guztietako faboritoek ez dute parte hartuko.

Bihar finala. Eta aurten Mahatsorririk egongo da? Erdi-mahatsorriren bat edo beste bai.

Zeintzuk dira erdi-mahatsorriak?

Izango ahal dugu Santutxuko Bertso Eskolako txapeldunik aurten?

Zein da zuen kiniela?

Hilaren 22an Global Consciousness Project delakoak orgasmo planetarioa proposatzen du. Ideia xelebrea! pentsatuko du norbaitek. Antolatzaileen ustetan, aitzitik, sexu-energiak batu genitzake bakearen aldeko uhina sortu dadin. Euren aburuz, sexuaren energia kuantitatiboa, oinarrizkoena, mugitu genezake "Lurraren eremu energetikoan" aldaketa xede.

Ez dakit zuek baina nik neuk probatuko dut, funtzionatuz gero ez nioke neure buruari barkatuko parte hartu ez izana.
Orgasmoetaz ari garenean mendebaldeko nahiz ekialdeko zibilizazio "garaileek" , gorputza arbuiatu duten erlijio monoteistek ezarri duten errepresioari jarraiki,  ejakulazioaren eremura mugatu ohi gaituzte. Tantraren bideak, alta, beste proposamen aberasgarriago batzuk dakarzkigu: hala nola, gizakiaren alde maskulinoa eta femeninoa osotasunean orekatzen duen sexu-praktika, ejakulazioaz haratago dagoena. 
Sexuaren eragilea ez da pertsona indibiduala tantraren arabera, energia sexuala berak kanalizatzen duen maskulinitatearen edo feminitatearen manifestazioa baino.

Gerraren hauspoari eragiten diotenek ez lukete inolako jarraitzailerik izango "sexu garapenerako gizarteetan".

Resultake honeik hau blogolandia montau daurienak endibidxe hartu dotziela Honeiri Bertonekoeri ta esan dustie iake han eitten doten errepasoa hilien behin aber hamen be zeaittik ez doten eitten lantzien behin edo, eurek Bertonekoak baño gitxiago direz ala ze pasaten dan... Ta hareiri Bertonekoeri indibidxe eukittie gauze sanoa dalez sano, ta nik neuk be umore pittintxu bet dekotelez eskribiduteko ba oingoagaittik emongo dotziet poztasune.

Ta poztasune emongo dotziet ze nik neuk be hainbeste urte hau biherlekue hartute azkenengoz hartu dot poztasuntxu apurtxu bet.

Badakizue oingo astien hareik Sustatukoak, Mondragon partekoak egin dauriela konkursoa aber zein ixin dan blog baten bota dan okurrentzidxerik onena. Ta esan dotzie jentieri botateko euren pentsamenduen onenak zeintzuk ixin direzen harein arteti elejiduteko.

Ta honeik blogolandiakoak esaostien Bertonerako azkanengoa bota nendune behin ez, birritten proponidu dauriela premidxorako. Gauze handidxe gero! Bakarra ixin ei da bi biderrez bota dauriena. Total, premidxorik ez dostie emon, aparatoa-edo, baie sentidu, ganadormoral sendiduten da norbera halangoakaz. Gehidxao proposiñoa Galdakostarrak ta Zumarragako traperoak botata, maasmaaajooos! Hameko partien galdakaostarrak ta zumarragakoak ondo apreziaten doguzela gauze jakine da ba! Egun beten honantza etorten bazarie Honeik Bertonekoak ta Honeik Blogolandiakoak traguek pagauko dotzuez nire parteti, ze ni azkenokaz Artxandako txakurragaz ONUn enkarguti analisis soziopolitikoak eitten okupaute ibilten naz ta fasilena da zuekaz tragutxue hartuteko erarik ez eukittie. Ganera apur bet kabreaute nabil honeikaz, ze kanpoti etorri behar ixin dozue rekonozimientoa emoten, ta hareik eskatu ta eskatu bakarrik. Han Sustatu, baie hamen Susterbako ifiniko dotzie uzena euren inbentoari.

Total, zelebrateko pentsau dot iake hara Mondragoera joateko modurik ez daurie eukin, hamengo blogisteri neure premidxoak emotie. Ta honeik premidxoak ez daukie aparatorik, bastante dekozue hamengo kolumnista beteranorenan rekonozimientoagaz.

• Lenenego premidxoa horreiri mutileri, periodistieri, hameko notizidxek bata bestien atzeti parau barik botaten deittuzenari. Aite Sanuen herrire joanda be ez jako bape eskapaten. Txabal, hi asao ailegauko haz ba! Oin egunkarian juizioanak bertoti kontaten hasi jaku. Egundoko primizidxek ekarten ganera.
  
• Hurrungoa ha yogistie beran barruti urteten daurienak kontaten deittuzena. Halango trankilidadie sartuten jata harenak irakurrite. Gaixorik be hantxe dabil gizona, aber osatuten bagarez ba!
• Hirugarrena parrapladan ibilteko juntaten direzeneri. Ze niri ostiripe ulertu ez ta desanimau barik, hantxe segiduten daurie berba ta berba, ta ganera neure terrenoan konpetentzidxe terriblie eitten, doblie ganera.
  
• Batzuk berbaz ta beste batzuk leidu. Hareintzat be premidxoa, ze liburue leidu, eskritorieri interrogau, ta bloga halango inbentoakaz ifintie premidxoa emotekoa da. Liburue baño gehidxao eskribiduten daurie honeik ba!
  
• Azkanengo premidxoa porrordendaparision ahuntzen laguneri. Etzeko muebliek hartu ta hona ekarri, hori da hori balientie ixitie ba! Mondragoeko zibilizaziñoa itxi ta Mahatserriko Bronxera etortie ez da sarri eitten. Ondo elejidute ganera, ze oin poloak urtuten badirez be, ure Solokoetxeti gora ez da pasauko.
  

Horiexek premidxoak ba, hau Sustatunan aldien bentajie dekie ba. Hamen premidxo barik ez doa inor. Bueno, bai, Troka ta Txabolakoak bai, lenengoagaz, oin disfrazau arren, haregaz asuntue dekotelako pendiente ondiñokarren enredaten hasi zaneti. Bigarrenari zer gure dozue emotie? Txabolari bentanatxu bet be ifini ez badotza.

Alapues, ta hau Bertonerako ez dalez ez dogu firmauko. 

Horrela deskribatu ditu auziko fiskalak, Egunkarikoen aurkako frogak ahulak omen dira. Indartsuak al ziren atzo, hobeak al ziren duela urtebete, edota Euskaldunon Egunkaria itxi zutenean? Dirudienez baten batek argia ikusi du eta auzia artixbatzeko eskatu du. Ikusteke dago zer egingo duten aurrerantzean, besteak beste, Euskal Herrian froga ahulak direla medio ixten duten bigarren kazeta delako.

Modu bitxian enteratu naiz. El Munduko argazkilari bat galdezka ari zen nirekin, Mungian, albiste bat kubritzen ari zen argazkilariari ea non zegoen Egunkariaren egoitza, gertaerak ikusita, bertara bidali dutela argazkiak egiteko. Gertaera horiek zeintzuk ziren jakin gabe erredakziora deitu eta galdetu dut (Bilboko delegazioaz ari natzaizue, bertan egiten baitut lan) eta baten batek enteratu gabe zebilen oraindik. Politikakoak argitu dio zurrumurroren bat zegoela, auzia artxibatzeko eskatuko zutela edo.

Eta azkenean baietz, eta garai batean Egunkariakoak ziren hemengo kazetariak galdezka, ea kalte ordainik jasoko dituzten inoiz, besteak beste (gaia, dagoeneko, umorez jorratuta, serioegia izan zelako akaso) kaletik joan eta jendeak terroristatzat hartu izanagatik. Bide batez, beste gauzatxo bat jakin izan dut, Azkuna alkate jaun agurgarriak inoiz ez omen zion elkarrizketarik eskaini Egunkariari (eta ez dut gogoan Berrian egin diogunik, baina baliteke) eta kazetari batek lortu zuenean, noski, hauteskunde garaian edo, Egunkaria itxi zuten eta mahai gainean gelditu zen, publikatu barik.

Ea bihar zer berri dugun...

Abenduaren 15ean editatua. Mezu hau arinetekan idatzi nuen, lanetik eta egun osoa idazten eman ondoren, barkaidazue beraz, orain birpasatuta, letra pilo bat jan egin nituela konturatu bainaiz.

Euskal Herrian Euskarazetik mezu hau bidali digute:

Datorren larunbatean, hilaren 16an euskararentzat ofizialtasuna aldarrikatuko dugu Iruñeko kaleetan. Bizi dugun une honetan, ezinbestekoa da euskararen gaia mahai gainean kokatzea. Mahai gainean jarri, baina ez edozertarako. Euskaraz bizi ahal izateko, gure hizkuntzak lege babesa behar du bere lurralde osoan. Hori da hain zuzen ere Iruñean egingo dugun manifestazioan aldarrikatu nahi duguna. Hizkuntza bat, lurralde bat, legedi bat, OFIZIALTASUNA!

Manifestazioa Iruñeko autobus geltokian arratsaldeko 17.30etan izango da.

Aingeru Epaltzarekin egin dugu saioa gaur. Bidean ia galdu eta berandu heldu zaigu. Publikoa ere berandu. Gaur ere ez gara asko egon baina alde batetik ona ere izan da, saioa giro politean egin dugu, azkenengo zatia gehien bat. Aingeru idazle ona ez ezik, pertsona atsegina ere bada, eta berriketa polita suertatu da. Lastima jende gehiagok gozatu ez izana. Bestalde, Julen Kolonbian daukagula gaur Mikel eduki dugu gidari, gustura bera eta denok ere bai.

Prestatu ditugun gai guztiak ez ditugu plazaratu, baina batzuen inguruan luze eta gozo jardun dugu. Atertzean eta Morroia ipuinak izan dira komentatuenak. Mikelek guztien errepasotxoa egin duen arren.

Neuri honakoak geratu zaizkit gogoan:

• Aingeruren idazkera landua baina aldi berean atsegina. Hasieran stress antzeko zerbait ekarri diola komentatu ei dio inork. Beste batzuoi ere antzeko zerbait gertatu zaigu, hasieran atasko txikia, hiztegiagatik gehien bat, baina berehala hartu diogu erritmoa.
• Nafarroan 1980en erdian sortu zen desilusio politiko-soziala. Atertzean ipuinean islatu nahi izan duena. Beharbada hemen ere antzeko zerbait sentitu zen, baina Aingeruk esan duenagatik hangoa ondo-ondo ulertu ez dugulakoan nago.
  
• Ipuin gehienetan ingurutik hartu du inspirazioa nonbait. Nafarroako euskal munduaren ikuspegi errealista, ironikoa eta zorrotza aldi berean. Nafarroatik euskal literatura eta euskal mundura ekarpen dotorea eta erakargarria egin digula uste dut. Nafarroagatik erabili ohi dugun etsipen-amorrutik harago, umorez eta naturaltasunaz.
• Literatura ulergarria, kalitatezkoa, erraza, landua,... horren gainean utzi digun hausnarketa. Hiztegia eskuan irakurri behar den literatura, saltzen duen literatura, literatura komertzialaz darabilgun tabua, idazle kanonizatuak,... Aingeruk bere burua tartean kokatzen duela iruditu zait. Literatura landua, baina erakargarria egiten saiatzen dela.

Tira, hau nik orain gogoan daukadana. Besteok ere zerbait gehitu nahi baduzue, badakizue.

Hurrengo saioa zehazteko dago oraindino. Ahalik eta lasterren jakinaraziko ei digute.

Augusto Pinochet errauts bihurtu da minutu batzuetan, di-da batean, urteak itxaron barik. "Sutea piztu zuena sutara joan da", esaten eban Jose Mari Pastor lehengo egunean egunkarian. Au revoir, dictateur! 

Baina txiletar batzuk, ez gitxik, ez dabe inolako algararik sentidu, burumakur dabilz, malkoak isuri dituzte. Bistan danez, herrialde hegoamerikarra be zatituta dago, munduko beste hainbat herrialde legez, zuria eta baltzaren artean.

Egunotan "Entre el roig i el negre" izeneko elebarria irakurtzen nabil, Miquel Mir Serra idazlearena. Katalunieraz ikasteaz gain, beste gauza interesgarri batzuk be ikasten nabil. Neuk behintzat oso gitxi irakurri dot Errepublikaren alde ilunari buruz. Konturatzen bazarie, zineman be Gerra Zibilari buruzko pelikulak "galtzaileek" egin dituzte, Errepublikaren aldekoek alegia. Beti galdetu izan deutsat neure buruari ea eskumatar espainolistak ez diran zinemazaleak, edo zuzendari, ekoizle edo aktore izateko ezkertiarra edo nazionalista zentrifugoa izan behar zaren. The answer, my friend, ziur aski, is blowin' in the wind...

Liburu honetan, aldiz, bai azaltzen deusku Mir jaunak (ezkertiarra eta nazionalista zentrifugoa, ERCkoa izandakoa) beste alde basati hau. Konkretuki Bartzelonan Gerra Zibilean hainbat anarkistek, FAIkoek bereziki, egindako krimenak eta errepresinoa eskumatarren eta ez hain eskumatarren aurkakoa.

Gorria eta baltza dira anarkismoaren koloreak. Bestela, gorria ei da askatasuna eta ezkerrarena be bai eta baltza heriotzarena... Nork nori eragindakoa?

Txileren kasua bestelakoa dala argi dago. Neuk behintzat ez dakit zer "krimen izugarririk" egin eban Salvador Allendek bai bai susmatu ordea Pinochetek egindako triskantzak, erabat jakin sekula egingo ez dogun arren.

Asuntoa da geure Baskistan honetan ez dodala autokritika egiteko gogo handirik ikusten eta tamalgarria da. Ahari talka etengabekoa deukogu ikusgai, eta su-etena dar-dar batean. Geu be zuria eta baltzaren artean gabilz. Edo, gurago badozue, gorria eta baltzaren artean.

BIGE eskola publikoko gurasoen elkarteak datorren iganderako 12 ordu euskaraz maratoia antolatu du Bilbon. Eskola publikoetan Euskaraz bizi programetan landutakoa kalera ateratzea da asmoa eta Bilbon egun erdiz euskara gehiago entzutea. Programaren parte bat gure auzunean garatuko da. Txurdinagan hain zuzen ere. Goizeko 10etatik umeentzako jarduerak izango ditugu berton Panpotx taldearen eskutik.

Hemen zabaldu duten deialdia:

Abenduaren 17an, igandea, 12 ORDU euskaraz egindako ikuskarien maratoia ospatuko dugu Bilbon. Goizeko 10etan hasi eta gaueko 10ak arte mota guztietako ikuskariez gozatzeko aukera izango da: musika, kale antzerkia, kalejirak, umeentzako tailerrak, bertsolariak, trikitilariak, eta abar luzea.

• www.12ordu.org
  

Gaixorik izan naiz. Gaixotasunak gure barrura begiratzeko aukera ematen digu. Kontzientzia sakonagoak gutaz jabetzeko parada eskaintzen digu. Gorputz fisikoak geldiune baten beharraz ohartarazten digu. Pilak kargatzeko beharrizanaz. Babeserako txoko bat aurkitu beharraz.

Juan Garziak itzulitako Jorge Luis Borgesen Ipuin Hautatuak gozatzeko aukera baliatu dut. Gozatu diot, zeren ez baitut aurkitzen beste hitzik Garziaren itzulpenak oparitu didan zoriontasun sentipena deskribatu ahal izateko. 

Liburudenda batean Borgesen itzulpenaz galdetzerakoan, dendariak aitortzen zidan ez zuela ulertzen Borgesen gaztelania dotorea euskaratzeko premia. Une hartan Babelgo Liburutegian euskararen presentzia bermatzea eta antzeko argudioak besterik ez zitzaizkidan bururatu. Irakurri ostean uste dut, berriz, Pierre Menard baten gisara, Borges berridatzi duela Garziak. 

Blogari bat batu zaigu gaur komunitatera. Ez da berria, alderantziz, euskal blogosferan esperientzia handikoa. Patxi Lurra auzokideak urtebete luzeko ibilbidearen ostean trastoak hartu eta Botxora ekarri du bloga Goienatik. Hemendik aurrera ahuntza doministikuka ibiliko zaigu hemen ere, eguerdiz, goizez edo gauaz:

Ahuntzaren Eguerdiko Doministikua

Norbera etxera bueltan datorrenean ohiko "ondo etorri"ari  "etxera" bat gehitu behar  zaio. Ondo etorri etxera beraz Patxi.
Blogari gutxi oraingoz, baina finak, duda barik.

Berriro egin dugu BEIA (bloga erabiltzeko ikastaro azkarra). Oraingoan bai, oraingoan guztiak animatuko gara eta aurki taldekide guztien mezu uholdea jasoko dugu.

Erredakzioan jaso dudan mezu baten arabera, duela bi aste bildu ziren Galdakao, Basauriko Covace eta Santutxuko auzotarren elkarteak Berdeak taldekoekin. Santxutxun bertan izan zen batzarra eta, mintzagai nagusia, sakeleko telefonoek erabiltzen dituzten antenek eragin dezaketen kutsadura elektromagnetikoaren aurrean zer egin dezaketen aztertzea izan zen.

Duela gutxi, sakelekoen enpresen jarrera eta erakunde egintarien arduragabekeria salatzeko elkarretaratzea egin zuten gure auzoan eta, oraingoan, indarrak batu eta koordinatzen hasteko urratsak egin dituzte aipatu auzo elkarteek. Ezin jakin arrakastarik izango duten baina, seguruenik, euren aldarrikapenak bideratzeko errazagoa izango dute hemendik aurrera hirurak bat eginda.

Orain dala urtebetea, gitxi gora-behera, Goienakoek emon eustien aukera abentura honetan sartzeko.

Batzuk ezagutzen nauzue birtualki edo fisikoki/kimikoki, ondo itzuli zeuei!

Bestetzuk ez, zuentzako beraz esplikazino txikia:

Ahuntzak: Akerrek alkarren aurka etengabean talka egiteko joera deukie. Bizitzako kontu guztiak bi kategorietan sailkatzen dituzte: Atletik/Erreala, Gazteleradunak/Euskaradunak, Goikoetxeatarrak/Bengoetxeatarrak, Akerrak/Ahuntzak...

Doministikuak: Osasuna. Zauriak. Aitatasuna. Pozak.

Botxokaria: Bilbotar guztiok ez dogu "El Correo (Español)" erosten, ez gara zuri-gorriak eta ez gara bakarrik erdaldunak. 

Hordago txikira: Borroka galduak omen dira herri txikienak, eta utopiak errentagarriak ez ei dira. Eztakipa.

Harrikaldiak: Inoren burutazio xelebreak, seta gogorrak eta eroxkak. Mantxut?

Galdetu.com-en web2.0 euskarazko zerbitzuen zerrenda egitea proposatu da. Eta hasi ere hasi dira. Zerrenda eraikitzeko web2.0 era da erabat.

Hona hemen eraikitzen ari diren zerrenda:

http://www.galdetu.com/galdera/60/euskarazko-web-20-zerbitzuen-zerrenda

Technorati Tags: web2.0, euskaraz, software, sarea

Eladio Ortega Gil berbalagun mendizale mahatsorriak uda honetan egindako 15 eguneko espedizioaren berri emango digu argazki, bideo eta irudiz lagunduta. Hiru mendizale euskaldun (Eladio, Javi eta Inazio) sumendiz josia dagoen Ekuadorrera abiatu ziren, Chimborazo sumendia (6.300m) igotzeko asmotan. Ezin izan zuten helburua bete,egun batzuk lehenago alboko sumendi bat erupzioan hasi baitzen.Dena dela, lau sumendi igotzea lortu zuten:

• Pasochoa (4.200m)
• Guaguapichincha (5.200m)
• Ipar Iliniza (5.200m) eta
  
• Cotopaxi(5.837m)

Esperientzia zirraragarri eta ikusgarri honen berri emango digute

Abenduaren 20an, asteazkena, arrastiko 8etan.

Santutxuko AEkn (Txurdinaga, Arbidea 21)

Argi dago, Athleticek partidu bat irabazi behar zuen diktadore txiletar Pinochet behingoz hiltzeko. Bi albisteen berri jarraian izan dut eta, esaten denez, arratsaldea zorionez bete dit eta, onartuko didazuelakoan, hemen ospatzea erabaki dut beste inon baino lehen. Inor oroitzekotan, oroi dezagun gaurkoan Victor Jara (Neruda, Allende edota izenik jakinik gabeko milaka herritarren ordezko), goian bego eta, zeruan edo dena delakoan esnatzekotan, ikus dezala Pinochet Handia (Agusto ei zen gizona...) infernuan sartzen.

Azken hausnarketa gisa, zergatik komunikabideek diktadore ohi deitzen diete halako alprojei? Alkoholikoak bizitza osorako izaten badira, kabroi madarikatuak (adierazpide onartu beharko didazue orain, ez baitut zuzenagorik aurkitzen errurik izango ez zuen bere ama tartean sartu barik), kabroi jokatu eta kabroi hil eginen dira, ezta?

Ez da gauza berria, baina, egia esan, kazetari naizen aldetik (tituludun eta ogibidedun, momentuz), urduritasun pixka bat sentitzen dut halako albisteak ezagutzean. Yahooren hurrengo helburua kamaradun gailuren bat gainean daraman edozein lagun kazetari bihurtzea da, eta, noski, sortu duten webgunean jasotako irudiak plazaratzeko. Interneteko enpresa ezaguna halakoetan ibiltzea ulergarria da, alabaina, arrotzagoa iruditu zait  Reuters albiste agentziaren parte hartzea. You Witness (Zu lekuko) izenarekin bataiatu dute eta, oraingoz Beta egoeran dago, frogetan alegia.

Durangoko azokan aurten tratamendu berezia eman gura izan diete bidaiei eta haien inguruko literaturari. Ez naiz urruneko bidaien zale, baina lehengo egunean handik liburu bi ekarri nituen bueltan: Aingeru Epaltzaren Lasto sua (bai, irakurlearen tarterako), eta pentsatu ez baina beti ekartzen dituzun horietariko bat: Juan A. Serranoren "Montes de Bilbao" (Sua edizioak). Bidaiak leiv motiv eta norbera Ganekogortatik pasatu barik, honez gero hau inork irakurtzen badu, badakit zein berba etorriko zaion gogora edo ahora: "txomingeroa".

Eta zer gura dozue esatea? Liburuari aituten hasita, nostalgia eta hurkotasuna. Txiruken sasoia dakartzaten izenak, pregoretex aroa: Pagasarri, Ganekogorta, Bolintxu, Larraskitu, Pastorekorta, Gallarraga,...Ez dakit gaur egungo mendizaleak nondik hasten diren, baina sasoi hartan halako errito iniziatikoaren seinale ziren izen haiek guztiak: txirukak, kanguroak, aluminiozko tartera, patata tortila piperrekin ondo zikua eta hura pasatzeko kantinplora bete ur. Abentura txikiak izaten ziren haiek. San Adrianetik gora, Athletic-en tabernako lehenengo kanpamendua pasatu, eta oxigeno barik ozta-ozta egiten genuen Pagasarriko azkenengo aldatsa. Goitik Bilbo lainoak estalduta, Tarinen tragua eta han egunero dutxatzen zen balientearen leienda urbanoa.

Eta horiek mendiok ez daude mendi mitikoen modura han zerumugako puntaren puntan edo osterago, hortxe gainean dauzkagu, ondo bistan. Ez dira goi-mendietako ibilialdi iñurrategi-oiartzabaldar epiko horien parekoak inondik ere, ezta gura ere. Asko domeka arrastiko paseoak baino ez dira. Inguru askotan, baina bereziki euskaldun-euskaltzale giro askotan "txomingero" kalifikatiboa txertatu izan da haiei buruzko esaldien subjektu-predikatuetan, anatema modura jakina. Euskaldun-euskaltzale petoa Artxandara osteratxoa eginda lotsarazteraino batzuetan. Bilbo inguruan, berriz, badago zer ikusi, zer ibili eta zer kontatua. Euskal Herria bilbotarrontzat bistan daukagunean hasten baita. Batzuek, Benito Lertxundiren musika azpitik, urruneko mendi punta mi(s)tiko-mitologikoetako behelainoetan abiapuntua ipini arren.

Bide batez, mendiGOIzaleei Epaltzaren Trek ipuina gomendatzen diet.

Esteka interesgarria: http://www.pagasarri.com

Technorati Tags: bilbo, mendia, pagasarri, ganekogorta, artxanda

Hilean behin ostiralez euskaltzale batzuk irteten dira Santutxuko kaleak kantuz alaitzera. Santutxu kantari deritza ekimen honi. Batzokiko bertso-bazkaria bezala, honen berri ere sarean bilatuta aurkitu dugu. Abenduaren 2ko kantaldiaren agurra erakusten digun bideoa aurkitu dugu hain zuzen ere. Ez da ondo-ondo ikusten, baina entzun bai, eta kantua entzuteko da, ezta?

Hurrengoa noiz den jakiteko deseatzen geratu gara. Entzun ez ezik, hobeto ikusteko gehien bat.

Sarean bila jakin dugu lehengo zapatuan, abenduak 2, Ausartu Euskeraz taldeak antolatuta euskalkien inguruko mintzaldia,Gotzon Loberaren eskutik berau, eta bertso-bazkaria egin zela Santutxuko batzokian. Bertso bazkarian bezperan Kirikiñoko saioan jardundako Peñagarikanorekin batera Irazu aritu zen bertsotan.

Informazioarekin batera, bazkariko bideoak ere erakutsi dizkigute helbide honetan:

http://www.jkarteaga.net/2006/12/08/bertso-bazkariaren-bideoak

Hemen bazkariko bideoetako bat:

Aste honetan, Osakidetzaren zorigaiztoko oposaketak kaosaren teoria praktikan gauzatu duen aste berean eta 40 mila lagunen amesgaiztoetan konzentrazio zelaien irudiak galdera-erantzun kafkianoekin bat egin duten honetan (Milan Kunderak ohartarazi zigunez, Kafkaren izkribuei umorea darie barra-barra sinestu ala ez sinestu), lagun min bat ingresatu dute eritetxean.

Sarri mintzatu gara elkarrekin azken urte honetan: bizitza "ofiziala"-ren jazarpenaz eta ibilbide propioa eraikitzeko beharraz, artistaren motibazioetaz eta erronketaz, frustaziotaz eta gozamenetaz, harremanen joan-etorrietaz...

Mente-pentsagailu-desiragailu-gogoaren trikimailuek sufrimenduaren bidexidorretatik eraman gaitzakete, oharkabean. Finean, pelikula baten aktore besterik ez gara, gidoigiletzat daukagun arren geure burua.

Lagunaren itzuleraren zain, mutu geratu naiz. Gure itzala jaio garenetik betetzen dugun saku baten antzeko zerbait litzateke; gutaz gustatzen ez zaiguna onartu ezean pisu handiagoa hartuko du sakuak. Gure alde iluna onartzea besterik ez zaigu geratzen.

Sustatuk antolatu duen blog-mezuen sariketarako gure komunitate honetako lau mezu proposatu dira. Hauek hain zuzen ere:

• Txakurren kontue
  

• Elkar-entzuketa

• Artelanen errepliken museoa ireki dute berriz

• Mugatik bueltan 06/11/27

Lau blogari zaudete "nominatuta" beraz: Matz, Gure Txokokoak, Mikel eta Hasier. Sari nagusia irabazten ez baduzue ere, ipod nano biren zozketan sartuko zarete.

Baina, eta halaxe jakinarazi digute Sustatukoek, sari nagusia jasotzeko zein zozketan sartzeko datorren abenduaren 13an Arrasaten egingo den jaian egon egin behar da, eta horretarako aurretiaz izena eman behar da helbide honetan: izena eman.

Beraz, nominatuon artean baten batek parte hartu nahi badu, badakizue, izena eman eta Arrasatera joan baino ez duzue egin behar.

Egunotan ikusiko zenuten albistea, Arriaga antzokia berriro ireki zutenetik hogei urte bete direla. 1983ko uholdeek kalte handiak eragin zituen barrualdean eta, ondorioz, hiru urtez itxita egon zen, berreraikitze lanetan. Azkenean, 1986.eko abenduaren 5ean ireki zuten berriro. Ospakizun gisa, hamarkadotan Arriagan taularatu dituzten ikuskizun garrantzitsuenen kartel erakusketa antolatu dute, otsailaren 5era arte ikusgai izango dena. Bisitatzeko gogorik baduzue, sarrera doakoa dela jakinarazten dizuet.

Anekdotatxo bat da, alabaina, kontatzera natorkizuena. Beti bezala, albisteari buruz gehiago irakurtzeko, Berrian idatzitakoa (gaurko atzeko azalean aurkituko duzuena). Erakusketa ireki zuten egunean udaleko ordezkari ugari bildu ziren Arriagan. PPko zinegotzi Basagoiti jaunak lehenengo pasadizoaren protagonista izan zen, alde batetik bestera mugitzen baitzen kazetarion artean, ea baten batek zer edo zer galdetzen zion, arrakasta gutxirekin, gizajoa.

Buelta gaitezen harira. Gorringo taldearen Kutsidazu Bidea Ixabel antzezlanaren (liburu eta filma ere noski) kartela da, kasualitatez, erakusketako txikiena. Kazetari lanean ari nintzela, Jon Sanchez kultur zinegotziarengana jo nuen zera galdetzeko, ea tamainarena Arriagan euskarak duen lekuaren isla ote den. Ez zion kasu handirik egin kritikari, baina, tira, gutxienez galdetzeko irrika gainditu nuen.

Zorionak Arriaga antzokia

Felix de Azuak orain urtebete hasitako bloga laga berri du. Egilearen ideologiaz luzaz mintza gaitezke: Katalunian nazionalistek jazarpen etniko-politikoa ezarri dutela defendatzen du Azuak, beste xelebrekeria batzuen artean. Aitzitik, ezin zaio ukatu Bartzelonako idazleari bere literatur testuek erakusten duten "kalitatea". Paralelismoak ikusi daitezke, konparaketa guztiak gorrotagarriak izan daitezkeen arren, eta are gehiago kasu honetan, Celine eta Borgesen kasuekin. Azuak gorazarre egin dio blogari bere literatur mailari esker, eta literatura eguneroko balio bilakatu du, marfilezko dorretik urrun. 

Azuaren gainean hausnarketan, gurari bat otu zait, intuizioaren esparrutik heldu zaidan ideia bat: agian gurean Azuaren moduko pertsonaiak botatzen ditugu faltan. Ideologikoki eskuindarrak edo "espainiarrak" izan daitezkeen idazleak, euskaraz idatzi dezaketenak (ez da Azuaren kasua baina Katalunian PPko krongresuan denak katalanez hitz egiten ikustea tokatu zait), literatur maila jasoa erabilita. Asel Luzarragarekin nentorrela Iruñako Galeuscatik (tabuak tabu) bueltan, horretaz jardun genuen: nola hartuko genuke euskal idazle ultraeskuindar bat? PPko den idazle euskaldunik onartuko genuke? Espainian kokatutako nobela gutxi argitaratzen dira gure merkatuan...

Sustaturen blog mezuen sariketan gure komunitateko mezu bat proposatu dute. Matzorrianori kendute blogeko azkena hain zuzen ere. Hemen daukazue mezua:

Txakurren kontue

Matzorrianoaren peña antolatzen hasita daude haren baldintzagabekoak. Gora Euskadi Gargantua! izango ei da gerra-oihua.
Arazo bakarra saria jausiz gero nori eman izango da. Matzorriano hori nor den inork ez daki eta. Baina trankil, konponduko dugu eta.

Euskarazko olerkiak agertu dira Metroko geltokietako hormetan itsatsita, letra handiarekin. Zazpi Kaletako geltokian Miren Agur Meaberen bat zopa eta zopak. Basarraten Kirmen Uriberena amatxoari.

Gustatu zait kontua, metroan gora eta behera zabiltzala letra handietan olerkiak, eta euskaraz. Ez ditut oso gustuko izan Euskararen Nazioarteko Eguneko pirotekniak, baina hau ideia ona iruditu zait. Eta, nire ustez, efektiboa ere izan daiteke.

Lankide batek kontatu zigun lehengo egunean zelan motibatu zen euskara ikasten Oskorri eta sasoiko musikarien letrak gustatu eta haiek disfrutatu guran. Neuri ere antzeko zerbait gertatu zitzaidan Errobi eta Itoizekin. Kantuen letrak poematik asko daukate. Eta metro geltoki baten ondo ulertu ez baina (ez ulertzeagatik akaso) gustatu eta erakartzen zaituzten testu labur horiek euskararantz arrimatzeko boterea eduki dezakete.

Honen inguruko albisteak:Metro Bilbaok euskaraz “apaindu” ditu geltokiak  (Ukberri.net)

Technorati Tags: metroa, olerkiak, literatura, euskara

Joan den astean San Frantzisko auzoko Erreprodukzio artistikoen museoa bisitatu behar izan nuen, hari buruz idazteko Berrian. Erroma eta Grezia zaharretako obra artistiko ezagunen erreplikak biltzen dira museoan, besteak beste, Miloko Venus, Olinpiako Hermes edota Laocoontea aurkitu daitezke bertan. Bitxia izan da niretzako bi asteren buruan, Michaelangeloren Moises eskultura ederra ikustea Erroman, eta honen kopia zehatza Bilbon berton topatzea. Artea gusutuko dutenek, badute ezinbesteko erreferentzia berri bat hirian, San Frantzisko kalean, Mariaren Bihotzeko elizan. Berez, ez da berria, izan ere, 1927an sortu zuten erreprodukzioen museoa Bilbon lehen aldiz. Alabaina, hamar urtez itxia egon da orain arte. Merkea bada ere, ostegunetan doan sartzeko aukera dago, edo sarreran agertzen denez, doMainik.

Iragarri dugun bezala, gaurtik aurrera nobedade bi dauzkagu komunitatean. Editore grafikoa eta mezuetan objektuak sartzeko aukera.
Gauza biak batera, ondo erabili ezean, arazo iturri izan daitezkeenez, instrukzio grafiko hauek prestatu ditugu Youtube-ko bideo bat sartzeko. Youtube-ko bideoekin bezala, gure mezuetan txertatzeko kode zatiak ematen dituzten zerbitzu guztiei aplikatu dakieke sistema berdina

Hobeto ikusteko sakatu bi biderrez gainera eta behean eskuman agertzuko den "full" botoiaren gainean sakatu. Arazoak edo galderak badauzkazue hemen galdetu baino ez duzue egin behar.

Lehengo astean iragarri genuen eta eginda dago:

• Mezuak idazteko editore grafiko berria sartu dugu. Mezuak ikusten diren modura editatu ahal dituzue, html kodea editatzen ibili barik. Edizio-orrira joaten zaretean editore berria ikusiko duzue. Lehengo editorera bueltatu nahi baduzue behean dagoen "aurreratua" botoia sakatu baino ez duzue egin behar.
• Sareko aplikazio askok gure mezuetan hainbat eduki txertatzeko aukera ematen digute (bideoak, entzungaiak, mapak,...). Orain arte iragazkien sistemak ez zigun uzten halakoak sartzen. Iragazkiak egokitu ditugu eta hemendik aurrera aukera daukazue Youtube-ko bideoak, Tagzaniako mapak eta halakoak sartzeko. Hemen adibide bat:

Berton aldizkariaren 93.a heldu zait eskuetara gaur. Azkena, labatik irten berria. Ez dut den-dena irakurtzeko astirik izan, gainetik begiratuta zertzelada batzuk apuntatzeko gehiago barik.

Azalean eta elkarrizketa nagusian Loli Astoreka -bide batez, argazki ona azalekoa-,aktoresa eta duela urte batzuk Aste Nagusiko  txupinera ere izan zen. Bernagoitiakoa baina Matikon bizi da. Horregatik Bertonen. Erreka ondoko Begoña hura (Matiko, Castaños, La Salve,...) informazio eta pertsonen iturri interesgarria da, eta Begoñako beste puntakook urruntxo sentitzen dugun arren, ez dago txarto lantzean behin han nor-zer dabilen jakitea. Berbarako, Durangoko azokako nobedadeez dabiltzala jakin dut Iñaki Anasagasti ere mahatsorri edo, behinik behin, Mahatserriko biztanle dugula.

Bertonen tradizioa den legez, historiaren gaineko artikulu pare bat ere datozkigu. Solokoetxeko Amatasuna (Maternidadea holan esaten da euskaraz?) eta Begoñako baserrien gainekoak.

Santutxukoontzat erreportaje bitxia Kot kamiseta markaren gainean. Kamisetengatik eurengatik baino argazkietan modelo lanak egiten dabiltzanengatik, Santutxuko jende ezaguna eta ez profesionala. Ondo ematen dute bada, baten batek, landuz gero, edukiko luke zer egina mundu horretan.

Mahatsorriak.org-en dagoeneko han edo hemen jorratutako kontuak ere dakartza Bertonek: mugikorren antenen inguruan Santutxun dabilena, Karmelo ikastolaren eraikinaren afera, Durangoko azoka, Santutxuko "zubia", Boluetako etxe berriak,... Interesgarria izan daiteke aztertzea aldizkaria eta blog komunitateak zelan elikatu ahal duten elkar. Azken baten, gure auzoaz hitz egiteko era desberdin bi, baina auzoaz berba egiten duten medioak dira azken baten. Eta hizpide ez den auzoak ez dauka bizitasun handirik.

Nik gaur jaso dut Berton, dena dela, gogoratu hemen batek hilero ematen digula Bertonen abisua. Bertonekoek euren bloga atontzen duten bitartean geuk eman beharko diogu segida hango jeneroari.

Technorati Tags: berton, mahatserria, informazioa, blogak

Duela aste batzuk Dell ordenagailu saltzaileak erabiltzaile bati Windows sistema eragilearen dirua itzuli zion, hemen irakurri dezakezuenez. Badirudi berriro egin dutela gauza bera, oraingoan Espainiako bezero batekin (espainiarra edo estatuko beste lurralde batekoa, ez dakit).

Bezero honek eskaera nola egin zuen azaldu du hemen, eta, laburpen gisa, 50 euro bueltatu dizkiote, Linux sistema bat erabiliko duela argudiatuta. Berriro ere, konpainiak ez du agertu ordenadore salmentetan inolako aldaketarik egingo duenik (alegia, Windows ezinbestez erostera behartzen jarraituko dutela) baina urrats adierazgarria da Bill Gates jaunaren sistemaren inposaketarekin amaitzen hasteko.

Aingeru Epaltza: "Lasto sua" (Alberdania).

Aingeru Epaltza (Iruñea, 1960) aski idazle ezaguna da, eta berak idatzitakoak dira, besteak beste, "Ur uherrak", "Tigre ehizan" edo "Rock´n´roll" liburu bikainak.

Hauxe da Alberdaniaren webgunean "Lasto sua" narrazio-liburuari buruz irakur daitekeena:

"Lasto suak bero laburra du, ez horregatik da ordea gutxiago erregarri haren garra. Lastozko zortzi zuzi aurkituko ditu irakurleak ipuin bilduma honetan, baina elkarren ondoan gehiago berotzen dutela irudituko zaio. Liburua bukatzean, ez harritu oharkabeko erreduraren bat agertzen bazaio irakurleari larru azalean, edo, nork daki, barrurago.

Euskal gatazkaren ikuspegi tragiko eta futurista erakusten duen kontakizun batekin hasten da liburua, eta gai beraren fartsa alderdia agertzen duen beste batekin ematen zaio akabantza. Tartean, umorez eta samurtasunez -baita krudelki ere- trataturiko hainbat gertakari eta hainbat pertsonaia, irakurleak begia zorroztuz gero, oraintxe bertan leihopetik pasatzen ikus ditzakeenak".

Zatozte! Gonbidatuta zaudete.

Eguna: abenduaren 13an, asteazkena

Ordua: 20:00

Lekua: AEKren euskaltegia, Txurdinagan

Kalea: Arbidea 21

Liburu honen gainean bota nahi dituzuen galderak eta proposamenak gure wikian idatzi ahal dituzue:

• http://tartea.wikispaces.com/Aingeru+Epaltza%2C+Lasto+sua

Zazpi Kaleko Lizardi Mintza Taldeak gonbidapen hau bidali digu:

Gose taldea

 

Gose taldea Arrasateko hiruko bat da. Ines Osinaga (ahotsa eta trikia, Ekon taldean ibilitakoa), Iñaki Bengoa eta Tadeos (programazioak, Bad f-Line taldekoak besteak beste). Gose taldeak bere ibilbide isilari 2004an ekin zion musika ideiak adosten.

Gose taldeak trikiaren kontzeptu berri batean du oinarria, ohikoak ez dituen tresna lagunekin nahastu nahi du emaitza desberdinak lortzeko. Gose taldeak trikia eta elektronika batzen ditu. Oro har, erritmo lasaiak, dotoreak eta malguak. Elektro-jazzaren tankerako abestiak (Saint Germain…), tangoa, sehaska kantua, afro-braziliar perkusioak panderoarekin batuta batukada eginez, technoa, punka eta hard corea, arin-arina; baina ororen gainetik trikiaren mundua eta sekuentzia elektronikoen energia ahots goxo eta liluragarri batekin lagunduta.

Gose taldeak euskal trikiaren kultura irauli egiten du. Testuak lizunak dira, askatasun osoz esandako esaldiak eta horri pornoa deitzen badio aginduan dagoen botere kulturalak, pornoa izango da, bada.

Eguna: Abenduaren 14a (Osteguna)

Ordua: 21:00

Lekua: Bilboko "Kalderapeko" taberna

Sarrera: Dohainik!!

Informazio gehiago:  

• Gose taldea 
  
• Lizardi Mintza taldea
  

Interesgarria dirudi trikiaren iraultza honek. 

Telebista lokalentzako litzentziak laster baten banatuko direla eta, Bilbon aspalditxoan dabil martxan euskarazko telebista digitala sortzeko egitasmoa. Ibaizabal Mendebalde kultur elkartea da sustatzailea, eta bloga zabaldu dute prozesuen berri emateko eta telebistaren inguruko albisteak zabaltzeko.

Ibaizabal Mendebalde elkartearen bloga: http://ibaizabal.wordpress.com/

Egitasmoan parte hartzeko interesa daukazuenok telebista[abildua]ibaizabaltb.com e-postaren bidez jarri zaitezkete harremanetan.

Bilborantz elkartearen ekimenez, Frantzia eta Espainiako espetxeetan barreiaturik dauden Bilboko 70 presoen artean, 27 lagunek bidalitako lanekin erakusketa bat jarri dute gaur, larunbata, ikusgai Guggenheim museoan (zabaldu duten prentsa oharrean ez dute zehaztu, baina suposatzen dut museoaren kanpoaldean izango dela). 27 horiek baino ez dute aukerarik izan, besteei galarazi dietelako, bai zigor ziegan giltzaperaturik daudelako, bai giltzaperaturik dauden espetxeetako bizi baldintzak oso eskasak direlako.

Erakusketaren edukiari dagokionez, era ezberdinetako lanak erakusten dira: margoak, eskultura, poesia, euskarri eta gai ezberdinetako artisautza, etab. Goizeko 11:00etatik, arratsaldeko 17:00ak arte ikusi daiteke.

Dirudienez, aurtengo Durangoko Azokan inoiz baino nobedade gutxiago plazaratuko 'omen' da, datuen arabera. Datuek ez dute bat egiten errealitatearen pertzepzioarekin. Azken hilabete honetako euskal prentsa egunero irakurri ondoren, kontrakoa ematen du. Nobedade 'andana' kuantitatibo horren aurrean non ezkutatu gaitezke?. Kazetari batek kontatzen zidan sei prentsaurreko eratu direla egunen baten Donostian, liburu aurkezpenen karietara. Gehiegizko literatur ekoizpenaren gainean luze eztabaidatu den arren, hausnarketa serioagorako garaia heldu delakoan nago.

Antza denez, ez dago irakurle nahikorik denak idazten ari direlako, honez gain, ez dut uste Durangoko bisitariak "irakurle"tzat hartu daitezkeenik. Jorge Luis Borgesek 100 urtetik gorako liburuak besterik ez zituen irakurtzen eta irakurle-idazlearen paradigma bilakatu da argentinarra.

Koldo Izagirrek benetako editoreen (literatur irizpideak zehazteko betebeharra gogoratuz) lana botatzen zuen faltan uda honetako prentsa-izkribu batean. Merkatuaren aginduetara makurtu dela euskal literatura salatu du Sua nahi, Mr. Churchill (Susa) ipuin bildumaren egileak. Idazle bakoitzaren konpromiso literario propioan izan beharko luke abiapuntu literaturaren ekoizpenak, ene iritziz. Guztiak ez gara Proust jaio baina merkatuaren aginduei itsu-itsuan jarraituz gero jai dugu.