Hasier

Bere hotelera tronpetaren bila hordituta itzultzean ez zioten sartzen utzi...

Bigarren zenbakidun Sutran honela dio Patanjali-k: "Kontzientziaren joan-etorriekin identifikazioa etetean datza yoga"

Gure herrian gertatutako jazoera "epatante" baten berri ematera nator oraingoan. Yoga irakasle batek kontatu berri dit "ezker abertzaleko" norbaitek yoga klasea laga zuela, "lar ondo" sentitzen zelako. Ondo sentitzeak ez ei zion ematen, antza, gure errealitatea kritikatzeko eta aldatzeko betarik. Antza, sufritu egin behar zuen bere egitura ideologikoak kale egin ez zezan. Herri-mina deitu izan diote aipatu sentimenduari. Herriaren pertzepzioa desitxuratu duen sentimendua, hain zuzen ere. Nolatan lortuko dugu burujabetza gure buruaren jabe izan gabe? Ez baldin badugu txipa aldatzen jai dugu. Zeren, ene ustez, sufrimenduak ez du sufrimendua arinduko. Sufrimendua hedatzearen estrategiak egungo puntu honetara eraman gaitu. Bidenabar, esan dezadan, ondo sentitzeak aukera gehiago emango dizkigula errealitatea nolabait aldatzeko.

The Counterfeiters filmeko protagonista judutar batek kontzetrazio-zelaiko kideari diotson modura. "Ez diet etsituta nagoenaren oparia emango".

Alkate bat kartzelaratu dute. Non daude orain blogak mezuz mukuru jarri zituzten gaitzespenezko berbak?

Oso laister heldu daitekeen adin jakin bati dagokio, izaki batez baino abandono batez maitemintzea, zeinetan gauza bakar bat besterik ez dakigu izaki horretaz azkenean, zeren, bere figura iluntzen zaigunean, ez baitzaigu argitzen berriki oso izandako guraria: hau da, ez sufritzearren,  beharko genuke izaki horrek hau esatera behartu gaitzan: "Hartuko ninduzuke?".

Marcel Proust-en Á la recherche du temps perdu-ren VI. Liburukiaren, La fugitive, pasarte hau itzultzeko atrebentzia izan dut frantsesetik itzultzen dagoenaren bertsioaren zain, egarri.