Trokatik

Egun batzuk igaro ditut Gaztelako lautadetan, buztinezko itsasoan ilunabarrari begira. Trankilidadea itzela. Hona bueltan aztoramendua dabil han eta hemen hizkuntzaren manifestuak direla eta ez direla.

Eta konturatu naiz hizkuntza ustez komun horren sorlekuan ibili naizela egunotan, Gaztelako iparraldeko lautada-bailaretan.

Eta mehatxupean ei dago Gaztelako hizkuntza zaharra, Ebro eta Dueroren artetik mundura zabaldu zitzaiguna.

Eta zer nahi duzue esatea? Ez naiz lehenengoa izango, Gaztelako idazle handi bati aspaldian irakurri nion kezka hori nonbait. Despopulazioa, zahartzea, ihesa. Paisaiaren bakearekin batera desolazio puntua sentitzen da galsoro eta paramoetan. Aldea txikietan leiho itxi asko, ateko markoen egurra ziku. Herri handiagoetan isiltasuna. Kilometroak eta kilometroak isiltasunean. Mintzoren bat entzutea kostatu egiten da. Uztaileko eguzkiak ez du asko laguntzen gainera.

Paradoxikoa da sikieran, gaztelaniaren bizitasun mundialaren parean haren sorlekuko isiltasuna.

Gure Aldundiaren eta Microsoft-en oparia:

Todos los vizcaínos dispondrán de una cuenta de correo @bizkaia.eu de 5 gigas sin publicidad, gestión online de 100 trámites municipales (padrones, certificados, solicitudes&hellip

Eta konexioa ere ipiniko digute eposta ikusteko? 

Bo Diddley joan zitzaigun lehengoan. Blues-aren azken izen mitikoetako bat. Baxujolea, bigarren mailan egoten zen oholtzan, baina aldi berean konpositore abila. Harena da blues klasiko eta popularrenetako bat. I'm a man.
Mila lekutara zabaldu da interneten zehar egunotan. Blues-ekin badakizue, kantuek ez dute jaberik izaten, eta bertsioekin handiago egiten dira kantuok bata eta bestearen ahots-atzamarretan
Gizona naiz horrekin Koko Taylor-ek egin zuen "transposizioa" gustatu zait beti. I'm a woman.

Gizona joan da, kantuak handia egiten jarraitzen du. Epa Bo!

Probatu hemen.
Eta hau instalatu (Windows soilik, buaaaaaaaaa!).

Zabalbide kalean, Iturribideko eskaileren ondoan, Arrieta taberna egon zen lekuan errebuelta egiten du bideak. Duela egun batzuk kotxean nabilela salto egin nuen derrepentean jezarlekuan. Zer izan da ba...? Hauek:

Susto makala! Badakigu gidariok kalean zehar astiro ibili behar dugula, sarritan ahaztu ere bai, Santutxun dabilen trafikoa ez da malaletxearen espitada osatzeko botika ona, ez gero! Horren paguan isuna ordaintzea asumituko genuke,  baina autoaren amortiguadoreak iteubean atzera botatzera kondenatzea lartxu da, ezta?
Berlinesak deitzen dira halakoak, Hitler-en bunkerra ematen dute ba! Panzer baten erasoari eusteko bestekoak.